Niestety (dla mnie oczywiście) mowa niewerbalna jest tak samo ważna jak ta werbalna, o ile nawet nie bardziej.. i szczerze mówiąc bardzo zazdroszczę osobom umiejącym nad nią panować. Z mojej twarzy można wyczytać wszystko, a wspomagając się reszta moich części ciała naprawdę można przejrzeć mnie na wylot.
W momencie, w którym zdałam sobie sprawę z powyższego faktu, zaczęłam się zastanawiać czy można nad tym jakoś popracować. Nie żebym miała zamiar kłamać na prawo i lewo, ale czasem przydałoby się umieć posłużyć się ciałem w korzystny dla nas sposób.
Tak też trafiłam na badania sięgające Charlesa Darwina. Oprócz teorii ewolucji, zajmował się on emocjami i postawami ludzi oraz zwierząt. Kontynuując rozszerzać to, co Darwin odkrył, współcześni psychologowie doszli do wniosku, że mowa niewerbalna nie tylko służy do odczytywania naszych uczuć przez obserwatora, ale dzięki odpowiedniej postawie i gestom możemy wywołać pewne emocje u siebie. Czemu tego nie wykorzystać w poprawieniu poczucia własnej wartości?
Po pierwsze ręce - pokażmy je rozmówcy. Absolutnie nie chowajmy ich do kieszeni ani nie krzyżujmy - to oznaka poczucia braku bezpieczeństwa i chęci nawiązania kontaktu. Jeśli nie mamy co z nimi zrobić po prostu połóżmy na biodrach.
Oprócz rąk skupmy się na ogólnej postawie ciała. Aby wyglądać na bardziej pewnego siebie wyprostujmy się i podnieśmy głowę do góry. Nasze kroki niech będą długie i stanowcze.
Ostatnio zaczęłam czytać świetną książkę Amy Cuddy "Wstań! Skuteczny sposób, by zyskać pewnosć siebie i stawić czoła wyzwaniom". Myślę, że jeśli chcecie dowiedzieć się więcej na temat zmiany życia, przez zmianę postawy to jest to strzał w dziesiątkę.
PS. Nie dodałam posta w zeszłą niedzielę, chcecie się dowiedzieć dlaczego? Zapraszam na FB. KLIK.